 |
Navn:
Svaggen Svaggholm
Født: 1946 på ein hundakennel Sivilstatus: Samboar me Svagghild Hespebø Barn: 12 stk. Adle e flytta eller henta Yrke: Passe på Svagghild Hobby: Kverulant Favorittsitat: Du e faen ikkje mann før du har same knaggen som Svaggen! |
Bli venn med Svaggen på Facebook her.
Legg inn en melding i gjesteboken her.
|
Brekk heller beinå om sommaren! Ja nå fekk me di fysste snøfillene i dag, så nå komme di snart. Di komme kvert år når det snøe. Di burde ikkje kommt, for det e kje bra verken for di sjøl eller for di som må ta vare på di. Kor di komme fra e kje godt å sei, eg visste ikkje eingang at det va så mange av di. Ekstra mange e det når det har regna itte snøbøyene og det e klonka is på veiene og fortauå.
Kem e di? Jo, di e gamle kåner me glatte sko og bein tynne som fyrstikker. Kvert år så krele det av gamle kåner når det bjynne å bli glatt. Då tar di på seg de gamle blanksledne skonå di kjypte i 1934. Og for å fremheva den sledna strømpebukså me ørten hål og vemmelige flekkar, så hive di på seg den gamle pelsen som stinke både møllkuler og halldaue rev. Te glattare det e, te mær kåner ser du. Du kan se di ligge i rennesteinane å brøle på hjelp mens beinpibene stikke ud øve alt i di gamle skrottane. E dette ein primitive form for kvinnelist? "Ja nå e det snart jul, og viss eg ligge halldaue på sygehus så får eg sikkert finare julapresangar" tenke di vel. Eg har forslag te julapresang, gje di piggsko. Eller helst håndjern så de kan lenkas fast når det bler glatt. Greit nok for journalistane å ha någe å skriva om, men di må jo bli dridleie av å skriva om lårbeinsbrudd kver vinter. Brekk heller beina om sommaren, for då e det bare agurknyheter alligavel. Svaggen Det e kje løye det e krig i verden Dessverre så leve foreldrene te hu
Svagghild ennå, og dermed så har eg svigerforeldre. Hu Svagghild e kje
så glae i di hu heller, for det e di som e årsagen te at hu e litt
ødelagte. Men kver jul så e hu sååååå glae i di, spesielt på julaftå
når di sidde hjemma i mi stua å lage livet surt for oss.
Den 24. desember så har me same sjauen på gang som me har hatt di siste 28 årå. Men det e jo jul seie hu Svagghild, og då sga me ver snille mot kverandre, derfor må me tåla det mesta. Eg lige pinnakjød, hu svigermor vil ha medisterpyllser. Svagghild lige furutre te å henga opp nips som di kalle for julatrepynt på. Svigerfar vil ha grantre me di norske flagå, (han va me i krigen seie han). Svigermor bler forbanna hvis hu ikkje finne nyddå i grøden, selv om hu ikkje lige marsipangrisar som jo selvfølgeligt e premien, (sånn har det jo alltid vært og dermed så kan me jo ikkje forandra på det). Itte fira retters middag (ein rett te kver siden me ikkje lige det sama) så pleie me å bjynna på fenalåret. Eg lige det røykt, svigermor røyge ikkje, Svagghild lige ikkje daue dyr og svigerfar lige det tørka. Så til og med der bler det ein helvetes sjau. Når me har åbna pakkane og lirt ud av oss kor fine presangane va og alt det der skuespelet, så sga svigerfar lesa gamle aviser og kommentera kver linja. I fjor va han opptatt av sjauen i midtøsten. "De spise jo ikkje svinakjød eingang de der gallne muslimane, det e kje løye det e krig i verden" sa svigerfar som sjøl va me i krigen. Svaggen Eg e faen ikkje homo!
Altså nå har det seg sånn at Svaggen e ganske fordomsfrie på tross av alder og lav sosial intelligens. Eg meine at me må ver i stand te å tåla mær av våre medmennesker, både når det gjelde tankar og meiningar og kossen folk velge å leva livet sitt. Eg har ein gammale kamerat som meine at adle homoseksuelle e någen svin og at samtlige e ude itte rauå hans. Han har tydeligvis ikkje sett si egå rau for den e både slafsete og foddle i kveser, så kameraten min har vel den mest innbilska rauå i Norge. For mange år siden var han kompisen min med ei dama hjem itte ei harde helg på byen. Som så mange ganger før så va han for foddle te å kunna gjør ein skikkelige hetrofile jobb med damå, så han sovna i sengå hennes med adle klenå på. Han følte seg ikkje akkurat som den store elskaren når han våkna. Dette ville han jo gjør någe med, men det va sånn at han kompisen min blei så ekstremt fyddlesyge når han drakk, han fekk nerver og ein selvtillit lik null. Iskaldt vatten og dårlige nerver gjør at pillefygerten ikkje alltid vil vær med på det som hjernen vil, men i sånne tilfeller med dårlige nerver så kan det hjelpa med någen øl for å roa seg ner. Då va det bare ein ting å gjørr, han appelerte te morsinstinktet te damå og fekk hu te å gå i butikken for å kjøba øl. Selv om det va langt å gå og ølet va tungt å bera så va det jo bedre hu gjorde jobben, for kameraten min hadde jo nerver, stakkars. Mens damå va å handla øl så låg kompisen min i sengå å kjeda seg, någe som medførte at han begynte å roda i nattbordskuffå for å finna någe lesestoff. Men ka fant han der? Jo, ein svære kvide vibrator i ekta plastikk av den gamle typen. Dette hadde han aldri sett før og begynte å eksperimentera. Han vridde på tuppen, brrrrrrrr, der begynte det å vibrera. He he, dette va gøy, så la han vibratoren på pillefygerten, brrrrrrrr. Hallo! Der skjedde det någe, plutseligt så blei det liv i nisseluen. Sånn fortsatte han heilt te han begynte å lura på kossen det føltes for damene å ha ein sånn vibrator inni seg. Han innbilte seg at han va ei dama og plutseligt så presste han vibratoren inn i bakenden. Hmm, det va trangt dette her tenkte han, men han fekk den geniale idèen å vri vibratoren inn. Som tenkt så gjort, han vridde og vridde, men plutseligt så sa det spjoing og heile tuppen løsna og forsvant inn i hans aller helligsta. For å gjør ein lange historie kort, så blei kameraten min henta av sygebilen med ei stålfjær sittanes fast i endatarmen. Fyddlesyge og med dårlige nerver kunne du hørra han brølte i korridorane på sygehuset: "Eg e faen ikkje homo! - eg e faen ikkje någe homo altså!" Svaggen Folk som går på fotballkampar e der någe løye me. Mesteparten av di
som går på fotballkampar e hallfeide mannfolk i 30 - 40 års alderen. De
e hallfeide for de gidde ikkje trimma eller driva med idrett sjøl. Di e
så slakke i fisken og ud av form at di får ikkje eingang kvinnfolk.
Derfor går di på fotballkampar for å skriga ud sin forbannelse.
Det e greit å skriga i store mengdar, for då e det ingen som ser kor feide du e. Det bler liksom som et stort fettberg kor du e litt kolestreol. Når fotballkampen e ferige må di te byn å feira, eller søga trøst om det bler tap. Som regel så drikke di seg dridfoddle, å då bler di i endå dårligare form. Før kvelden e omme ligge di hjemma på guttarommet å sove, for som regel så har di fått nok lenge før stengetid. Guttarommet ja, øvefyllde askebeger, hallspiste pizzastykker, pornoblader onna sengå og selvfølgeligt Viking-vimpel på veggen. Guttarommet e alltid greit å komma hjem te, for der e alltid hu mor i nærheten klar te å ta jobben me å laga mad å vaska sure onnebokser. Guttarommet står alltid klar når du e blitt heven ud av et forhold som varte i 14 dager. Det e kje adle kvinnfolk som godtar å hørra om fotball og vaska sure onnebokser vett du, någen av di lige og mannfolk som har litt fysikk og som e i stand te å se tissemannen uden å måtta bøya seg ner. Selvfølgeligt e der unntak, slanke familiefedre i 50 - 60 års alderen. Di går på forballkamp for å sleppa å se det sura tryne te kånå, eller for å sleppa å besøga svigerforeldrene. Grunnen te at di e slanke e for det at di hoppe så møje. Di hoppe kver gang kånå seie hopp, derfor e det ein befrielse å gå på fotballkamp, spesielt itte det blei sitteplassar på stadion. Det e synd at den nye stadion blei byggde på Jåttå, den burde heller vært byggde i Kvinesdal. Då hadde reiså vært så pass lange at både hu mor og di andre sure kånene kunne fått fred i någen timar. Svaggen Magne Han Magne va i 50-års alderen, og i den alderen e det ein del mannfolk som får problemer me tissen. Tissen vil ikkje lya lenger, den henge bare der som ein aen blindtarm. Sånn va det me han Magne og. Men han Magne hadde nettopp hørrt om Viagra, så dette problemet sgo han fiksa. Nå e det sånn at når Svaggen skrive delikate historiar så e det viktigt å tenka personvern, så ofte blir det brukt andre navn på kildene. Men i dette tilfelle så dride Svaggen i det. For det fyssta så hette halla Stavanger Magne, og for det andra så trenge ikkje disse "Magnene" beskyttelse. Om foreldrene kalle ein unge for Magne så dride di i heile ungen, så de som hette Magne e antageligt ødelagte alligavel. Han Magne hadde nettopp kommt hjem fra jobb i nordsjøen. 14 dager uten drikka og kvinnfolk kan ver knallhardt, selv om du hette Magne. Itte ein runde på byens pubbar havna han på Korvetten, og der fekk han kjypt ei eska Viagra av ein av de faste pensjonistane som går der. I tillegg fekk han og kjøba et par flasker hjemmabrent. Og har du hjemmabrent, Viagra og ein mobiltelefon så e det ikkje vanskeligt å få seg et kvinnfolk. Og sånn blei det, så Magne fekk me seg et kvinnfolk og reiste hjem te seg sjøl. Itte at varene va i hus så heiv han Magne innpå någen Viagra-tablettar. Det va jo ingen grunn te å ver beskjeden, tissen trengte ein skikkelige salve, så det va bortkasta tid å lesa bruksanvisningen på Viagra-pakken. Innte Viagraen sgo få tissen te å voksa, så fant de ud at de sgo ta seg ein dram, men kvinnfolket va kresen og forlangte brus i brennevinet. Ja ja, tenkte han Magne, det e vel 20 minutt før medisinen virke så då rekke eg å springa ner på bensinstasjonen å kjøba någe brus. Som sagt så gjort, han Magne tok me seg ein 50-lapp og sprang ner på Shell-stasjonen på Løkkeveien for å kjøba brus. Men når han kom hjem igjen så fekk han seg litt av et sjokk. Kvinnfolket va vekke, og det va pigede brennevinet og. Ikkje nok me det, hu hadde til og med tatt me seg lommabogå! Mens han sto der og brølte og fant opp mange nye banneord, så skjedde det någe me tissen. Den blei større og større, og han Magne så tissen sin for fysste gang på lange tider uden å bruga speil. Men den jævelen ville ikkje stoppa å voksa, så det blei vondt ittekvert. Itte ein halltime så hadde han Magne så vondt at han ikkje hadde någe valg, han måtte komma seg på legevaktå i ein helvetes fart. Han Magne har bare ei bokksa, og det e ei gammale joggebokksa fra den tiå han spelte fotball i ungdommen. Onnebokkser har han ikkje, for de samle bare drid alligavel. Så det endte opp me at han Magne brukte vekslepengane fra 50-lappen og tog bussen opp te legevaktå. Med ståpikk og joggebokksa, uden onnebokksa. På legevaktå så sprang både mødre og ungar ud når de så han Magne, så ventetiå blei korte. Det heila endte me at han Magne fekk ei sprøyta i rauå og anmodning om å kun ta ein tablett, ikkje åtta. Nei, det e kje lett å hetta Magne i dag. Svaggen Morsdag
Caplex nettleksikon skrive: "Morsdag, hedersdag for mødre, innført i USA 1914, i Norge 1918; feires 2. søndag i februar. Innført i 1914 ja, men ka va ei mor i 1914? Hu mor i 1914 sleid rauå av seg fra morgen te kveld. Hu starta dagen me å springa ud i skogen å sanka bark te barkegrauden så adle di 14 ungane sko få någe å spisa. Fira av ungane brukte bleier. Fysst måtte hu mor strikka bleiene, så måtte hu finna mad så ungane hadde någe å legga fra seg i bleiene. Ittepå måtte hu mor hogga ved å koga vatten så hu konne vaska bleiene, å så sko di hengas opp te tørk (men selvfølgeligt regna det den dagen). Mens hu mor jobba me bleiene så satt di ti andre ungane å skreik å hylte på mad og oppmerksomhet. Det sama gjorde kuå og di tri hønene som og ville ha mad. Som mannfolk flest så satt han far i skogen å drakk hjemmalagde barkevin. Hu mor visste at når han far kom hjem fra skogen så måtte ungane ver i seng, og sjøl måtte hu ver nyvaskte å reine. Ja, for han far likte at hu mor va nyvaskte før han sgo legga seg oppå den udsledne kroppen hennes. Men stakkars mor va liga foddle i drid itte han far hadde brukt na som udslagsvask. Og sånn gjekk det dag itte dag, heila året. Det e kje løye at hu mor fekk ein hedersdag i 1914, jammen fortjente hu det... Men idag...? Caplex nettleksikon skrive videre: "Morsdagen har ikke offisiell karakter"...Nei e det løye? Det e jo ikkje alt som tåle dagens lys. Svaggen Uden dressing takk! - Kylling og pommes frites uden dressing takk!
Du leste nettopp verdens vanskeligaste setning å forstå. Ok, du forstår gjerna ka det står, men setningen e totalt ubrugelige hvis du sga bestilla mad på et gadekjykken. Du får aldri mad uden dressing, det e heilt umuligt! Du kan gjenta så mange ganger du bare vil, - eg vil ikkje ha dressing! Men di som servere forstår ikkje betydningen av ordå alligavel. Dressingen flyde udøve heile maden uansett ka du bestille. Årsaken e nok at øyrene og hjernen te di som servere e foddle i gammalt steikefett. Enten det eller så får di ekstra provisjon for å sella dressing. Og her burde samfunnet ver litt på vakt, det kan jo henda at me har me ein dressing-mafia å gjørr. Eg e redde for at om någen år så har me ein uholdbare situasjon i dagligvarehandelen. Kver dag så ser du adle dagligvarebutikkane annonsere "Idag, tilbud på dressing" eller "Utsolgt for brød og melk, men vi har dressing". Eg va inne på Wikipedia for å sjekka ka den der dressing-gørrå va for någe. Og der sto det: "Dressing er en slags saus man bruker til salater og lignende". Ein slags saus! For meg så ser det ud som ein blanding av foggladrid og babyspya. Neste gang eg ska bestilla mad fra et gadekjykken så bler det på denne måden: -Hei du din jævla steikefett-skalle, sleng opp ein dobbel hamburger uden babyspya og foggladrid! -Men eg vil ha dressing, møøøøje dressing. Eg betale gjerna dobbel pris bare eg får møøøje dressing! Då kan du ver sikker på at eg IKKJE får dressing, for steikefett-skallane som servere mad gjer deg aldri det du ska ha uansett. Svaggen Verktøy
Her ein dag så va eg og Svagghild heilt aleina. Då benytta hu sjangsen te å åbna kjeften, for hu har kje lov å snakka i større forsamlingar. Men som vanligt så va det heilt på trynet det som kom ud av kjeften på na. -Du Svaggen, ka ska du me alt det verktøyet som ligge i gangen å flyde? Ka i helsikken e det di tenke me kvinnfolkå? Tror di at me mannfolk bruge neglene når me skrue opp lampar og speil på veggene? Eller at me bruge baghåve te å spikra me? Både inventar og hus forfalle uden verktøy. Verktøy e me på å holda ting i stand. Verktøy e mannens penisforlengar. For å få hu Svagghild te å forstå dette, så stillte eg na någen motspørsmål. -Du Svagghild, ka ska du me addle di der kremane og sminkegreiene som ligge på badet og flyde? -Du kan jo ikkje fiksa någe som allerede e ødelagt me sminka! Og lokktå i di der gamle parfymeflaskene dine kan jo ikkje ta vekk kroppslukktå di som minne om ei blaude bikkja! -Og hårfønaren kan du ta me deg i badekaret og legga onna vattenet! -Eller vett du ka vatten e forresten? -Du har jo brukt våtserviettar te å tørka svetten imellom valkene dine di siste 15 årå! Plutseligt så smalt det, golvet svaia, og eg datt. Eg kunne så vidt skimta hu Svagghild som sto øve meg. Hu tviholdt på hammaren. -Jo Svaggen, nå har eg endeligt forstått kor nyttigt verktøy kan ver, sa hu me mord i blikket. Eg sa kje mær den dagen. Svaggen |
